Een bewogen begin

Maandag:

We zetten onze jongste dochter af op school. Omdat het de eerste dag is, blijven we ook wat voor de ceremonie. De directrice vertelt ons dat er een paar veranderingen zijn in het lerarenkorps. (Twee juffen zijn vertrokken — loopbaanonderbreking en een contract bij een andere school. Een nieuwe leraar — wordt later bepaald wat hij juist gaat doen.)

Dinsdag:

Een aantal ouders staan aan de schoolpoort met een petitie. Blijkbaar is de nieuwe leraar al op verschillende scholen weggestuurd. Hij heeft ook al gezegd dat hij niet bereid is om in een methodeschool les te geven.

Woensdag:

De oudste dochter komt thuis. Zij heeft op de bus met iemand gesproken die op dezelfde school zit als onze jongste. De nieuwe leraar zou een kind geslagen hebben.

De jongste heeft een briefje mee: de nieuwe leraar komt niet meer terug naar onze school. We zoeken nog naar een vervanging.

Eind goed, al goed?

De zelfstandige kanonnenpoetser

Dit was eigenlijk bedoeld als de eerste post op deze blog:

Er was eens een rechtbank, en voor het gebouw stond een groot koperen kanon.

Jarenlang werkte Iggy voor de rechtbank als kanonnenpoetser. Elke dag, weer of geen weer, nam hij zijn koperpoets en maakte hij het kanon schoon. Ondertussen spaarde hij al zijn geld zorgvuldig.

Tenslotte nam Iggy ontslag. Hij kocht met zijn spaargeld een kanon en begon voor zichzelf.

(Met verontschuldigingen aan Robert A. Heinlein.)

Mijn naam is Iggy. Ik heb bijna 10 jaar gewerkt als consultant en nu ben ik voor mezelf begonnen.